ما در محله‌ی ناامنی زندگی می‌کردیم. یک شب که مجبور بودم برای رسیدن به اتومبیلم از کوچه‌ی پشت خانه عبور کنم، از شوهرم خواستم تا از پنجره‌ طبقه دوم مواظب باشد، تا برایم اتفاقی رخ ندهد.
به دور از امنیتِ خانه و در دل تاریکی شب، احساس ترس بر من مستولی شد. برگشتم و شوهرم را پشت پنجره دیدم.
او از پشت پنجره مرا نگاه می‌کرد، او آنجا بود و بلافاصله ترسم ناپدید شد و احساس امنیت و آرامش کردم.
بعد به این فکر افتادم که اعتقاد به خدا، همان احساس آرامش و امنیتی را که به آن احتیاج دارم به من می‌دهد.
با علم به این موضوع که او همیشه حاضر و ناظر بر اعمال ماست، کوشیدم تا به این منبعِ امنیت، بیشتر تکیه کنم.

#ملودی_بیتی
📚 #وابستگی_متقابل
#سطرهای_آگاهی
#عیار_تو

@AyareTo